22 Kasım 2010 Pazartesi

Defne Koktu...

Aldığımız eğitimde çocukların duygularını tanımaları, anlamlandırmaları ve empati yapabilmemeleri  için o an hissettikleri duygunun adlandırılması gerektiğini öğrenmiştik.

Bizde önemini öğrendiğimizden beri bunu yapmaya başladık.
Bir şeye kızıp sinirlendiğinde ''Ona çok kızdın biliyorum''
Bir şeye üzüldüğünde '' Baban gittiği için çok üzgünsün ama akşama gelecek''
Yada eğlenceli bir oyun oynarken '' Bunu yapmak seni çok mutlu etti  di mi? '' gibi duygularını açıklayıp anlatıyorduk.

Defnenil bişeyden korktuğunda '' Korktun mu bebeğim korkma bak yanındayım '' gibi şeyleri söyluyor teselli ediyoruz. Bunu çok söylemiş olacağız ki bizimki şimdi yapmasını istemediğimiz bir şeyi yaptığında eğer kızacağımı anladıysa hemen ''Defne koktu'' diyor. Çünkü korktuğunda sarılıp teselli edeceğimizi biliyor. Dolayısıyla kızamayacağımızıda.

Olay şöyle gelişiyor:

Defnenil kitaplıktaki kitapları almaması gerektiğini bilir fakat alır, anne görünce ağlamaklı bir ifadeyle ''Defne koktu'' der.

Defnenil babasının cüzdanını almış tüm kartları paraları etrafa saçmıştır babası gördüğünde alt dudak bükülür ve '' Defne koktu'' der.

Defnenil taburesini mutfak tezgahına dayamış çekmeceleri boşaltırken yakalanmıştır. Anne tam hırlayacakken ses tonunu incelterek '' Defne koktu'' der.

Empati yapalım derken koktum ayağına hatun bizi resmen kullanıyor.. Asıl bu yeni nesil bebelerden korkulur ...
                                      

3 yorum:

Füsun Karaahmetoğlu dedi ki...

:)))) Bunlar bizi kullanıyor hem de bile bile

turkuaz kıyılar dedi ki...

Hahahaaaa:) Seyhan eğitimi falan bırak arkadaşım,hırla hırla:)))ondan anlıyor bu minimini boylu ama çok akıllı bıdıklar,annemin dediği gibi bunlar bizi suludereye götürüp susuz getirirler:)))

Seyhan dedi ki...

evet Füsuncum çoook haklısın valla..

Özlemcim hırlıyorum zaten:) ben azcık asabi anneyim canım.. Değişemiyorum malesef...

Öpüldünüz kızlar..

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...