14 Temmuz 2011 Perşembe

Emiy bebek

Ben yine teyze oldum.....Dün sabah 9:33 te 36. haftasında dünyaya gelmeye karar veren. Ve normal doğumla aramıza katılan, Aceleci bir adamla tanıştım.  Adı ''Yusuf Emir''.....  Defnenil 'in deyimiyle ''Emiy bebek'' Ailemize hoş geldin, sefa getirdin. Uzun, sağlıklı, mutlu bir hayatın olsun. Hep iyi insanlarla, iyiliklerle karşılaş, teyzeni çok sev :)

10 Temmuz 2011 Pazar

Cumartesi sürprizi


Öğlen uykusundan uyanan küçük hanımı bir sürpriz bekliyordu.


Çığlık çığlığa eğlendi, elleri ayakları buruş buruş oldu.


Çıkmak istemedikçe iki kez ılık su takviyesi yapıldı. İki saat sonunda artık eğlenceye son verince ağlamaya başladı..


Su kuşu Defnenil..

Bu sabah...

Gece çişe kalkıp sonra bizim yatağa gelen Defnenil yatağın anne tarafını zaptedince kendimi koltuğa attım. Sabah bu dışlanmışlığın acısını bir saat yatak keyfi yaparak çıkardım. Baba kız balkona kahvaltı hazırlamışlar. Beni uynadırmaya geldiler gerisi şöyle ..

Baba: Defnenil hadi öp anneni, kahvaltı hazır uyan de.
Defnenil : Anne uyan kahvaltı hazır muck...
Anne: Kalkmıcam
Defnenil : Yatakta kahvaltı yaparmısın ??
Anne: İyi fikir :)
Defnenil: İçeri koşar ...1 dakika sonra gelir.
Defnenil: Bir avuç cornflakes getirmiş, Hadi aç ağzını diyerek birer birer babasına, bana, kendisine yedirir. Arada hııımm çok güzelmiş efekti yapar.Yaptığım en güzel kahvaltıydı...Açık büfelerden bile güzel:)

6 Temmuz 2011 Çarşamba

Dilli düdük...


Balkon evdeki yeni mekanımız, her türlü aktiviteyi orada yapıyoruz. Karşılıklı oturup o boyama yaparken ben çayımı içiyorum. Keyifler yerinde yani.

Bugün balkonda kahvaltımızı yaptık. Sonra karşı apartmanda cam silen kadını fark etti. Bizimki başladı bağırmaya
'' Aferim sana, ne kadar harika siliyosun''
Ama avazı çıktığı kadar defalarca bağırıyor. Kadın en sonunda fark etti, el salladı. Bizimki sustu :)

Dün akşam dondurma yemeğe dışarı çıktı. Eve girerken Defnenil ve babası girdi. Ben ayakkabılarımı çözüyorum. Bizimki kapıyı suratıma kapatmaya çalışıyor. İttiriyor sürekli . Ömer ittirme diyor.. O arada bende parmağım sıkışmış gibi yaptım.
''Offff çok acıdı, elim sıkıştı neden kapıyı ittirdin Defne'' dedim.
''Çok özür dilerim, ittirdiğim için. Sen şimdi doktora git , o seni geçirir. Bant yapıştırır.Sonrada şeker verir'' dedi.

Nautilusteyiz Bizimki swatch mağazasında çocuk saatlerini fark etti. Defnenil çocuk saatlerine bakarken 3,5- 4 yaşlarında biz kız geldi. Ağzında emzik var ve bizimkinin ellediği saatleri benim diye sahipleniyor.

Kız: Bırak onları onlar benim..
Defnenil: ???
Kız: Elleme bak bu barbieli o benim..
Defnenil???
Kız: Bırak onları elleme dedim (bu arada bizimkini ittiriyor)
Defnenil: Sen ne diyorsun ben anlamıyorum. Ağzındaki ne senin!!!!
Kızın annesi: Bak ben sana diyorum, çıkar şu emziği artık. Ne dediğin anlaşılmıyor...
(Defnenil hiç emzik emmedi demişmiydim)


4 Temmuz 2011 Pazartesi

Hep İyi değil hayat..

bloga şöyle bir baktımda uzun zamandır ayni konulu postlar var. Çiş, kaka, tuvalet, bizim kız süper, aferin, oley...

Ama siz biliyormusunuz Defnenil yeme sorunlu bir çocuk . Ve hayatında ilk kez, küçük lokmalar halinde, ekmek, peynir,zeytin, tereyağı, reçel, ballı kahvaltıyı geçen hafta cuma günü yaptı. Öldür allah bu şekilde kahvaltı etmeyen kızım 28 aydır kahvaltıda ne yedi derseniz...krep, peynirli yumurta ve sütlü ekmek adını koyduğumuz bulamaç yiyiyordu. Kahvaltı anlayışı buydu. Başka bir şey yemiyordu. Geçen cuma tam 45 dakikada bir dilim ekmeğin içinden yapılan 7 küçük lokmayı zorla yedi. Ağzında çevirmemek ve yutmamak  için yemin etmiş gibiydi.

Cumartesi ayni merasim babayla yapıldı ve tam 1,5 saat sürdü. O inat etti, biz inat ettik. Biliyorum yaptığımız çok kötüydü ama hayat sadece krep yiyerek geçmez... Pazar günü kahvaltısı yarım saat sürdü. ve toplam 3 günde normal insan evlatları gibi kahvaltılık yemeyi öğrendi. Ama hala bir dilim ekmek içi ve 7-8 lokma şeklinde

Yemeyen çocuk zor, hemde çok zor.

Yediği tek meyve muz desem bana gülersiniz vallahi, şahitlerim var. Yaz meyvalarının tadına dilini değdirerek bakıp sevmedim diyor. Yedir yedirebilirsen Allahtan meyvalı yoğurt seviyorda öyle kakalıyorum bende. Ama sadece meyva olarak muzdan başkası zinhar boğazdan geçmiyor.

Bu çocuk son dokuz aydır 10 kilo. Doktorlara göre sorun yok. Bana göre sorun çok...

3 Temmuz 2011 Pazar

Tuvalet Eğitimi - Bitti


Gece saat 02:15 uykumun en güzel yerinde. Defnenil yanıma gelmiş. Poposunda bezi var, fakat onu tutarak ''Anne çisim var'' dedi. Uyku sersemi ''Bezin var altında, ona yapabilirsin'' dedim. Sonra ''Seyhan ne diyorsun sen ya'' diyerek kalktım. Defnenil ''Beze olmaz tuvalete yapıcam'' diye lafı yapıştırdı zaten.

Tuvalete gittik çişini yaptı. Bezini tekrar bağlayayım mı? diye sordum.'' HAYIR '' dedi. Külot giydirip yatırdım. Yeniden uykuya dönmesi kolay oldu. Sabah kazasız bir şekilde uyandı. Zaten daha öncede yazdığım gibi, uzun zamandır bezi kuru kalkıyordu. Benimki bez ziyanlığına dönmüştü. Akşam bağla, sabah kuru bezi çöpe at ..

Defnenil'in kendi tercihi ile bezsiz gecelere geçiş yaptık. Dört gecedir durum böyle. Şimdilik kaza yok. (Maşallah )Tuvalete ben kaldırmıyorum, çişi geldiğinde kendi isteği ile uyanıp yanımıza geliyor, haber veriyor. Çişini tuvalete yapıp yeniden uykuya geçiyor.

Duruma çabuk adapte olup, zorluk çıkarmayan, attığım her adımda olumlu dönüşler aldığım minik kuzum.. Bir ay içinde gece ve gündüz bez olayını tamamen bitirdin. Beni hiç zorlamadın. Seviyorum seni...

Sadece Foto...







Park bahçe gezilerinden bir demet..
Not: İlk kez kum  boyası yaptı çok sevdi. Eve gelince baş köşeye astırdı :)

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...