30 Kasım 2013 Cumartesi

''Kahve bahane hediyeleşme etkinliği'' hediyelerim..

Yeni yıl yaklaşırken bende hediyeleşme isteği artıyor. Takip ettiğim bloglardan Cansanat'ın  kitap ve kahve sevenler için düzenlediği etkinliği görür görmez, tam benlik diyerek hemen kaydoldum. Eşleşme yapılınca hiç tanımadığım biri çıkacak diye beklerken, zaten takip ettiğim bloglardan  Nisan'ın annesi Nihan'la eşleştik..

Dün kargodan hediyelerim geldi ve gerçekten çok beğendim.  Kitap arşivimde bulunmasını istediğim bir çapulcuya alınabilecek en güzel kitaplardan :) Gezi Direnişi   Ve Nihan '' bu kadın iki çocukla sıcak bir şey içemez, dur ben termos bardak alayım'' deyip olayı kökten çözmüş. Kahvelerim (birazını tükettim bile) diğer hediyeleri ile paketimi çok sevdim .. Çok teşekkürler Nihan umarım sende benim paketimi seversin ...



29 Kasım 2013 Cuma

Bugün cuma..


Top toplayıcı Zeynep Lâl iyi hafta sonları diler :)

Defne Nil'in şu sıralar favori şarkısı, sözleri şöyle :)

Kuş havalandı, kaçış nübaktı.
İntikam soğuk, sen hava sıcaktı.
İçindeki ok yarışı açtı.
Yüzmesi tehlikeli yasaktı :) 

20 Kasım 2013 Çarşamba

Gittik Geldik.. Londra



Bizim tatiller hep kısa, hep kaçamak, hep ateş almaya geldim der gibi...
3 gün koca şehir, biter mi bitmedi tabi ki ...

Yine de tahminimden iyi gezdik. Hava gayet iyiydi, hatta güneşliydi. Soğuk, gri şehir bize güzel yüzünü gösterdi. Otelimizin konumu çok merkeziydi, işimiz epey kolaylaştı.

Noel hazırlıkları başlamıştı. Işıl ışıl sokaklarda gezdik. London eye'e çıktık. Çok istediğim Notting Hill'i rotamıza ekledik.




 Notting Hill



Oxford Street


Tower Bridge


Elimde kitabım, kulağımda bu şarkılar .. Çok sevdim seni Londra... 
Sen merak etme, yine gelirim...

19 Kasım 2013 Salı

Pazartesi sendromu mu o da ne?

Hafta sonunu bizden ayrı geçiren Defne Nil biraz huysuzluk yapınca, istersen bugün okula gitme dedim. Hemen gözleri parladı :) Tamam dedi. Ama saat 10 olmadan sıkılmaya başladı tabi. Evde sıkılınca hadi parka gidelim dedik. Özellikle sessiz sakin olacağını tahmin ettiğim Nezahat Gökyiğit botanik bahçesine gittik. Gerçekten de sakindi bir kaç anaokulu gelip kısa süre durup gittiler, Biz hariç bir anne kız vardı. Defnoş arkadaş bulunca çok uzun süre oynadılar. 

Bu arada Zeynep pusette gezerken uyudu.
Sendrom mendrom kalmadı..Yanıma bide çay alaydım tam süper olacaktı :) 


Bu arada Zeynep Lâl  ablası ne yaparsa onu yapmak sureti ile kılavuzu karga olanın....  lafının hakkını verdi. Bakınız kütüklere çıkıyor ..


Ve bakınız çıktı :) 


Biraz talaş yedi 






Pastamız nasıl olmuş :) 

12 Kasım 2013 Salı

İki satır not edelim ...

Ah be blog yazamıyorum oysaki hep aklımdasın vallahi.. Zeynep bilgisayarı açtığım anda masanın üstende alıyor soluğu, o uyurken de iş güç işte yine üvey evlat oldun ne yapalım...

Aslında çok keyifli geçiyor günler. Zeynep ballandı tatlandı görme, zorla sevdiriyor kendini, gelip sarılıyor, öpmeyi öğrenmiş öpüyor. Kocaman gülüyor. Sıkıyorsa sevme cinsinden oldu anlayacağın. Eee seviyoruz bu durumda evlat nede olsa :)

Ufaktan dillenmeye başladı, kendi kendine anlatıyor uzun uzun, dıgıl dıgıl avanak Avni misali :)  Söylediğimiz kelimeleri tekrar etmeye çalışıyor, başarıyor da. Getir götür işleri yapıyor. aç kapat, al ver ne desek anlıyor. Anlıyor anlamasına ama yapmıyor orası ayrı. Ablası kılıklı tırmanma şampiyonu. Mesela masaya çıkıyor ama hakkını yemeyeyim inmesini de biliyor. Yok inemedi mi ''Anneee anneee'' sesleniyor ..

Yemesi içmesi ablasına göre çok daha iyi. Yemek istemiyorsa kafasını iki yana sallamak sureti ile kendini açıkça ifade ediyor. Karnı acıkınca mutfağa gidip erzak dolabından bisküvi paketini alıp bana getiriyor. Yada ekmek torbasını .. Her bebek gibi ekmek kemirmeyi yemek yemeye tercih ediyor.

Defne eve gelince ilk işi ablasına sarılmak oluyor. peşinden ayrılmıyor Defne nereye kuyruğu oraya.. Salondaki orta sehpanın çevresinde yakalamaca oynuyorlar mesela çığlık çığlığa ..

Aslan burcu ama sanki içine bir balık kaçmış. Duygusal sarılmayı öpmeyi çok seviyor. Bu akşam dışarıdan köpek uluma sesini duydu inanmazsın yarım saat ağladı. Dışarıyı gösterip ''koktu'' deyip kucağımdan inmedi.. Yüksek sesten çok korkuyor matkap, inşaat seslerinde resmen hüngür hüngür ağlıyor ..

Göz kırpmayı öğretmiş babası, gözlerini açıp kapatıyor.

Zaman akıp geçiyor, fotoğraf çekemiyor ve not alamıyorum :(

İşte öyle böyle büyüyor.. 1 yaştan sonrası akıp geçecek diyordum bak 15 ayı bitirdik bile..



LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...